ABS از پلیمریزاسیون اکریلونیتریل، بوتادین و استایرن به دست می آید. نسبت این اجزا در گریدهای مختلف یکسان نیست و تولیدکننده می تواند با تغییر فرمولاسیون، برخی ویژگی ها را تقویت کند. به همین دلیل، عبارت ABS به یک ماده با مشخصات کاملا ثابت اشاره نمی کند؛ گرید انتخاب شده و روش تولید، بر عملکرد نهایی اثر می گذارند.
🛡️
اکریلونیتریل
به مقاومت شیمیایی و استحکام حرارتی ABS کمک می کند.
🔄
بوتادین
انعطاف پذیری و مقاومت در برابر ضربه را افزایش می دهد.
✨
استایرن
به سختی، براقیت و پردازش آسان ماده کمک می کند.
در ساختار این پلیمر، فاز سخت و شیشه ای کوپلیمر استایرن و اکریلونیتریل، ماتریس اصلی را تشکیل می دهد و ذرات لاستیکی پلی بوتادین در آن پراکنده هستند. هنگام وارد شدن ضربه، این ذرات بخشی از انرژی را جذب و پخش می کنند. در نتیجه احتمال شکست ترد کاهش می یابد و قطعه می تواند در برابر ضربه های معمول عملکرد مناسبی داشته باشد.
این ساختار به معنای شکست ناپذیر بودن ABS نیست. ضخامت قطعه، طراحی گوشه ها، کیفیت قالب گیری، دما و شرایط نگهداری همگی بر دوام اثر دارند. یک قطعه نازک یا بدساخت ممکن است حتی از گرید مناسبی از ABS نیز عملکرد ضعیفی نشان دهد؛ بنابراین مشخصات ماده باید در کنار کیفیت طراحی و ساخت بررسی شود.